In de zon liggen en betaald worden

Dag allemaal,

Der is nog altijd niet veel te beleven hier, maar ik heb een leuk taakje gekregen. Ik moet GPS ontvangers testen. Het GPS toestel moet daarvoor het meeste werk verrichten, ik moet alleen in de zon zitten kijken of hij werkt, terwijl ik Humo lees.

Het begin

Der is hier niet te veel te doen. Ik ben bezig met mijn programmake dat ik gemaakt heb om dwarsdoorsneden van BricsCAD naar PDF te printen af te werken. Hiervoor gebruik ik iText. Daarmee kan ik de PDFkes samenstellen. Interessante boel zal je nu waarschijnlijk denken.
Verder hebben we al wat karaoke gezongen en der zijn ferm wat records gesneuveld.
Ik hou mij ook nog bezig met het proper maken van kabels, computers, backup-UPS'en e.d. om ze te verschepen naar Belgie omdat we bijna klaar zijn.

meer is valt er niet echt te vermelden.

Groetjes,

Jan

Reis naar Nepal

Tis al ff geleden, en waarschijnlijk heb ik der u al over gebrieft. Ik ben dus naar Nepal geweest, nu 1.5 maand geleden om te gaan raften en bungie springen. Ik ben daar aangekomen met het vliegtuig, visa on arrival. De taxidriver probeerde mij nog in de zak te zetten, maar ik ben toch in Hotel Potala geraakt (had ik gevonden in de Lonely Planet).

Vriendelijke mensen daar en 3 mooie Britse meisjes. Ik heb dan daar een rafttripje van 2 dagen
gepland, toevallig samen met die Britse meisjes.

Maandag ochtend ondernamen we een busreis van 2 uur. Ik zat langs Lucy, een van de mooie Britse meisjes. Soit, dan hebben we daar 2 uur gewacht tot de raftinstructor kwam opdagen.

Zoals gepland zijn we dan de rivier opgegaan. Helaas waren der 2 zware Canadezen aanwezig (samen met een mooi Canadees meisje) die mij toegang tot de boot met de 3 mooie Britse meisjes verhinderden. Daardoor zat ik op een boot met 2 lelijke Russen, nen Duits en 2 Jappen. De boot met de 3 mooie Britse meisjes is gekapzeisd of gekapzijsd en ik heb Lucy uit het water geholpen.
's Middags kregen we daar een boterham en wat voer uit blik. We hebben dan nog 2 uurkes geraft.

We kwamen moe maar voldaan uit het water, ff afdrogen en dan samen met de 3 mooie Britse meisjes verder naar het kamp waar we bleven slapen. Helaas bleek dat de 3 mooie Britse geen 2 dagen gingen raften en ergens anders naartoe gingen, waardoor een eenzame Belgische jongen achterbleef om bij de raftinginstructor te blijven slapen.

Die man en zijn vrouw waren vriendelijk maar saai. Ik kreeg hun beste plank ter beschikking om te slapen in de stal die zij hun huis noemden. Ze deden hun best, maar hadden niet echt veel. (de fotos hieronder maken dat duidelijk. Hun zoon had zijn poot gebroken tijdens het werk.) Om de tijd te doden heb ik wat bier gedronken tot ik klaar was om te gaan slapen.

De 2e dag zat ik met 5 moffen op een boot en de rivier was niet meer half zo wild als de eerste dag. Doch het zicht bleef adembenemend. Ik miste de 3 Britse meisjes wel een beetje. Op het einde van de dag mocht ik met de moffen mee naar huis in een mooie auto.

's Avonds heb ik weer geslapen in Hotel Potala om de volgende ochtend bij het krieken van de dag te vertrekken om te gaan bungie springen.
De hotelbaas ging samen met mij opstaan om de plaats aan te geven waar ik 's ochtends moest zijn om te vertrekken. Helaas geraakte hij niet uit zijn bed en heb ik 's ochtends in volle paniek een riksja driver vollenbak afgejakkerd in de hoop de bus niet te missen. Dat is gelukt en daarom kreeg die kerel van mij 2 ganse euros toegestopt. Hij was blij als een kind.

Het gezelschap bestond deze keer uit Joden. Achmalachmalach enzo. Geen mooie meisjes, maar het uitzicht op de bergen was weerom adembenemend.
In de bergen zijn we ff vastgeraakt omdat die mottige Nepalezen niet het geduld hebben om te wachten in een rij. Die proberen de rij dan in te halen, de chauffeur die uit de andere richting komt die denkt hetzelfde en dan staan ze ineens tegenover elkaar en niemand kon nog door.

Uiteindelijk zijn we toch aangekomen. Die kloof is ferm diep en ik was wel een beetje nerveus. Omdat ik den diksten was van een ben van 30 man, mocht ik als eerste springen. 't Was ff kicken, maar voor ge het weet is het weer gedaan. Daarna hebben we 4 uur mogen wachten omdat die commercanten nog graag een filmke wilden in elkaar boksen om zo nog 18 euro uit ons zakken te slaan. 't Is ook nog gelukt. We zijn dan toch maar naar huis gereden.

Ik heb nog eens goed gemaft in Hotel Potala, 's Ochtends niet te vroeg opgestaan en tegen de middag terug naar Delhi vertrokken om zo terug te keren naar Belgie.

Fotos:

Indische trouw

Dag beste lezers,

De grote groep trouwe lezers die elke dag naar deze blog surft in de hoop te kunnen genieten van een bericht van mijn laatste avonturen is de laatste 2 maanden nogal ontgoocheld geweest vermoed ik. Het is nogal saai en rustig geweest de laatste tijd, vandaar.

Maar daar is dus verandering in gekomen. We zijn hier nu al 2 weken aan het zuipen op elke gelegenheid omdat we overdag gerust een kater kunnen hebben want we kunnen dankzij de hevige regens en stroming van de rivier overdag toch niet veel doen.

Tis dus al plezant geweest, ik heb 500 Rs gewonnen met pokeren, ik heb 23 dollar verloren aan whisky tijdens het pokeren.

Maar top of the bill, gisteren zijn we naar een indische trouw geweest. Voorzichtig als we zijn, hadden we al wat gedronken op voorhand, de kans was namelijk groot dat er geen bier daar zou zijn. Goed dat we dat gedaan hebben. Zelfs met een paar pinten in de pens was het een saaie bedoeling. Bruid en bruidegom zitten heel de avond onder een soort partytentje dat ze met lelijke roze en groene parels en bloemen hebben versierd en iedereen zit daar rond. In het begin van de avond houden ze een doek tussen de twee, zodat ze elkaar niet kunnen zien. Der worden wat kaarsjes gebrand en ge moogt rijst op hun kop gaan gooien (dat was nog leuk). Dan valt het doek gelijk in blind date, alleen kunnen ze niet meer zeggen dat ze misschien liever iemand anders hebben. Dan gaan ze langs elkaar zitten en wordt het huwelijk ingezegend.

Daarna konden we wat gaan eten. Het eten was lekker, maar om niet het risico te lopen een indisch toilet te moeten gebruiken, heb ik mij niet volledig laten gaan.

Ik had gehoopt dat daarna een fuifke zou losbarsten waarop hopen Indische single vrouwen zouden rondlopen die ineens overvallen werden met het "ik wil ook trouwen"-gevoel. Noppes, ik heb zelfs niet kunnen dansen met de knappe verpleegster. We zijn dan maar naar huis gegaan.

Ik zal der wat fotokes bijzetten.

Zondag is er weer een trouw, deze keer met het knap secretareske van Finance, zonde. Die is van goede komaf, met een beetje geluk hebben ze zelfs geld voor een feestje, misschien zelfs met bier.

Vannochtend zijn mijn collegas Nils en Arif vertrokken, gisteren is den Peter vertrokken, dus tis nu nogal rustig op kantoor. Ik denk dat ik de komende weken gebruik ga maken van die rust om wat meer te slapen.

groetjes,

Jan

back to business

dag allemaal,
Blijkbaar heb ik na een maand india geen goesting meer om iets te bloggen, maar we zijn net terug dus ik zal wel af en toe wat schrijven.
mijn vlucht is bijna twee uur te laat vertrokken in brussel en ik kwam pas om 4 uur aan in het hotel. daar heb ik vlug opgezocht wanneer ik de volgende ochtend moest opstaan en heb ik mijn wekker plichtsbewust gezet.
De volgende ochtend werd ik om 12u15 wakkergebeld met de boodschap dat ik om 12u55 de vlieger moest halen. Ik had blijkbaar mijn wekker op mijn gsm ingesteld die nog op central european time stond.
Goed, ik dus uit mijn bed gesprongen en naar onder gekrost, vlug de taxi in en naar de luchthaven, mijn vlucht nog juist gehaald en na een autorit van 2 uur fatsoenlijk aangekomen.
Tis hier precies rustig, morgen mag ik nog eens de boot op, dat is ook eens leuk.
groetjes,
Jan

Het weer begint slechter te worden

Dag beste lezers,
Ik zit nu al 7 dagen terug in de nacht. Het bevalt mij eigenlijk wel. Ik mag wat meer verschillende jobs doen. Ik heb niet echt last van vermoeidheid.
Ondertussen is het weer wat slechter aan het worden, het heeft ferm geregend en gebliksemd eergisteren. Ik ben ff wakker geworden door de donderslagen, die waren echt oorverdovend. Dankzij het slechte weer kunnen de schepen minder goed werken, waardoor wij wat meer op ons gemak zijn. 1 boot ligt er stevast uit als de getijden wisselen, want dat brengt een stevige stroming mee en die boot kan dan zijn positie niet behouden.
Die regen heeft ook een verfrissende werking. Momenteel is de temperatuur aangenaam, zelfs een beetje fris ( 28 graden 's avonds).
Zondag ben ik een paar uurkes vroeger opgestaan om aan het strand te gaan liggen in de zon. Het deed echt deugd om eens uit het kamp te komen. Dat was de eerste keer in de 5 weken dat ik hier al zit, dat ik eens echt uit het kamp ben gekomen. Ik heb het tijdens de nacht dan wel wat moeilijker gehad om mij wakker te houden, maar der was toch niet veel te doen.
Het is hier terug allemaal OK. Nog 3 weekskes en ik ga op vakantie, nog 4 en ik ben thuis.

groetjes,

Jan

Werken nondedju

Beste lezers,

Ik heb al ff niet meer geblogged omdat wreed druk is voor het moment. Onze ervaren surveyor is op verlof en we zijn hier achtergebleven met ene die niet thuis is in de inhouse software van Deme, Nils mijn junior collega die momenteel in de nacht zit en ikzelf. We proberen dus alles een beetje bij te houden, maar dat lukt niet echt goed.
Gisteren heb ik tot 22u30 gewerkt omdat er een officiele tekening af moest vanochtend. Vandaag probeer ik 2 tekeningen af te krijgen, maar er komen langs alle kanten vragen binnen waardoor ik niet rustig kan werken. Ondertussen loopt ons systeem van de tekeningen wat verkeerd. tis een beetje een zooitje aan het worden. pompen of verdrinken.
Voor de rest is het buiten vreselijk warm, maar ik kom bijna nooit buiten, dus dat maakt niet uit.
Bij deze weet ik weer waarom ik goed betaald wordt.
In de veronderstelling dat ik hier overleef, tot de volgende.
groetjes,
Jan

Het nachtwerk begint te wegen

Ik ben nu al 10 nachten bezig en ik ben een beetje moe aant worden. Het vreemde is dat ik 's avonds moe ben (voor mij is het dan ochtend) - ik kap dan 3 koppen koffie binnen - en 's ochtends rond een uur of 7 heb ik geen goesting om te gaan slapen. Ik lees dan nog een beetje tot de vermoeidheid me overmeestert (ik ben De Ontdekking van de Hemel aant lezen, niet slecht). 't Is echt raar om op te staan als het donker wordt en iedereen gaat slapen. De fake Aiki noodles die ik elke nacht eet ben ik ook wat beu.
Het doet mij een beetje aan de examens denken waarin wel eens een nachtje doorgestudeerd moest worden, maar nu heb ik geen Rilatine en dat maakt het allemaal wat moeilijker. Soit, blijkbaar zijn ze toch content van mijn werk, dus zo slecht doe ik het niet en ik moet het nog maar 4 nachten volhouden en dan ben ik er voor een maandje of zo van af, misschien dat er dan nog eens een week of 2 moet worden genachtwerkt, dat zien we dan wel.
Der komt binnenkort slecht weer op zetten en dat is voor ons goed weer. Als het ferm regent wordt de stroming van de rivier zo fel dat er geen stenen gestort kunnen worden, dus moet er ook niks gemeten worden. Met een beetje chance passeert er zelfs een tyfoon en kunnen we lekker in Kakinada of Chennai in een hotelletje gaan zitten, kaarten en zuipen.
Het project is blijkbaar min of meer op zijn eind aan het komen. Het zou kunnen dat ik na deze periode niet meer moet terugkomen. Ik kijk der al naar uit om naar een nieuw exotisch land te gaan. Ik hoop dat er niet gebaggerd moet worden in Siberie. Thailand of zo zie ik wel zitten.

groetjes,
jan

Nachtwerk

Gezien de boten 's nachts werken en heel nauw moeten opgevolgd worden moeten er telkens 2 surveyors tijdens de nacht werken. 1 op de peilboot en een op de bureau. Momenteel ben ik de kerel die op de bureau zit om de metingen te ontvangen en te verwerken.
De eerste nacht had ik al meteen chance, de peilboot was tegen een boei gevaren en daarmee niet meer bruikbaar. Ik ben om 03u00 kunnen gaan slapen. Helaas hebben we op die manier een grote achterstand opgebouwd, waardoor het de nacht daarna volle veeg was. Op een normale dag en met een bezetting van 2 tekenaars-verwerkers kunt ge gemakkelijk 8 metingen verwerken. Ik kreeg die nacht voor mij alleen 8 metingen binnen en ik had bepaalde verwerkingen nog niet echt in de vingers. Ik moest 3 computers tegelijk bedienen en ondertussen nog weten waar ik mee bezig was. Ik heb ferm afgezien. Soit, toen kon ik het wel.
Ondertussen ben ik dus nen expert. De tweede nacht ging al beter en de derde liep van een leien dakje, tot ze mij zeiden dat ik alles fout had gedaan. Na een peiling wordt er een tekening gemaakt met de nieuwe data en blijkbaar zat er in mijn tekeningen alleen oude data. Ik versta nog altijd niet hoe dat kwam, maar vannacht heb ik alles dubbel gecheckt en het leek ok.
Een groot voordeel van de nacht is de rust. Niemand komt mij storen tijdens het tekenen of verwerken. Ik zet de muziek die ik wil, zo luid als ik wil en soms kan ik tussendoor zelfs een afleveringske van de simpsons kijken. Het nadeel is dat er niet veel volk is om tegen te praten en dat mijn voedsel uit Aiki noedels bestaat.
Soit, al bij al valt het hier dus wel mee.
groetjes

Bingo enzo

Zondagavond was het weer bingo. Ik had uiteraard weer prijs, maar moest armworstelen tegen een brede kerel die op een of andere boot werkte. Natuurlijk ben ik weer verloren en zo zag ik een Sony MP4-player en fotocamera aan mijn neus voorbijgaan.
Maandag was een gewone dag. Ik word elke dag beter in Civil3D
Vanochtend heb ik mogen uitslapen omdat ik vanaf vannacht nachtpost heb. Het uitslapen was deed deugd, ik hoop nu dat de rest ook nog meevalt. s nachts kan ik mijn muziek zo luid zetten als ik wil, wie weet zelfs een danske doen.
Ik heb mij weer aangepast aan het werkritme en het bevalt mij hier weer.

groetjes

Vanop de bureau ziet India er hetzelfde uit als thuis

Wees allen welgekomen,

Ik ben tegenwoordig de Civil 3D expert van de dagshift. Het komt er op neer dat ik de enige ben die er iets van kent, niet veel thans. Dat maakt natuurlijk dat ik onmisbaar ben op kantoor. Ik ben dan ook niet meer echt buitengekomen sinds 4 dagen. Ik ga niet veel kleur hebben wanneer ik terugkom.
Vrijdag zijn we gaan basketten. Ik heb het vel van mijn voetzool gelopen en een bal recht op vinger gekregen, ik ben dus half invalide nu. De tweede tegenslag is dat de knappe verpleegster is overgeplaatst naar een ander kantorencomplex van de site, waardoor ik door een lelijke kerel verzorgd werd.
Mijn baas is mij juist komen vragen of ik iets langer zou willen blijven. Ik had blijkbaar in mijn eigen planning al een week langer voorzien dan in zijn planning, het wordt dus gemakkelijk om mijn goede wil te tonen, zonder iets te moeten missen. Als ik nog een weekske meer doe ben ik na de examens terug, dan zouden er wel eens leuke feestjes kunnen zijn, dat is wel positief. Goede vooruitzichten dus.

groetjes

Civil 3D Olee Olee

Dag lieve lezers,
We zijn hier op site tegenwoordig aan het werken met Civil 3D, het state of the art ontwerpprogramma van AutoDesk. Het spijtige van de zaak is dat er geen tijd is voor opleiding. Ik heb gewoon ne manual in mijn handen geduwd gekregen en als ik het niet begrijp moet ik het maar vragen. Ik heb hier dus al ferm liggen kloten. Ondertussen blijft dat programma ook nog eens om het half uur ne keer hangen, tijdig opslaan is dus aangewezen. t Moet ook allemaal nog eens rap gaan, stressss.
Ik zit nu constant achter mijn computer, dingen te proberen en nog eens te proberen en uiteindelijk lukt het wel. Als ik alles kan, mag ik in de night-shift werken. t Schijnt dat het dan rustiger is, dus dat is wel positief.
Maar goed, het voordeel is dat ik met Civil 3D leer werken, wat mijn marktwaarde verhoogt en ik vind het eigenlijk nog wel interessant.

tot zo ver voor vandaag.

groetjes

Festival ter ere van de stoute mijnheren

Of eerder ter ere van de god die de indiers beschermd van de stoute meneren.

Onze Babu is gisterenavond naar een "festival" geweest. Wat zij een festival noemen is een openluchtfeestje waarbij een of meerdere goden vereerd worden. Dat gebeurt heel uitbundig met veelkleurige beelden en lampkes. Der wordt dan ook gezongen, de meeste Europeanen kunnen dit gezang echter niet apprecieren.

Babu had voor de gelegenheid mijn fototoestel mee. Ziehier de fotos.

Een kleine blik op de professionele activiteiten hier

Pijptrekken aan de oever van de rivier
Professionele landmeter aan het werk





Indiers die staalplaten in de grond heien

Moeder wat is het hier heet!

't is hier echt niet te doen over de middag. Ik ben blij dat ik hier lekker koel binnen zit onder den airco.

Ik ben der al meteen mogen invliegen. t Is hier vollenbak werken, ze krijgen het niet gedaan en ik moet nog alles leren, maar het lukt me eigenlijk wonderwel. Alles wat ik deze voormiddag geleerd heb kan ik nu al vlot toepassen.

Der worden voor het moment nachtshiften gedraaid, telkens door 1 surveyor en binnen een dag of 10 is het mijn beurt. Er wordt mij verteld dat dat niet zo slecht is, omdat het snachts rustig is en ge kunt uw muziek vollenbak zetten, maar ik weet niet of ik daar voor gemaakt ben. Soit voorlopig ben ik daar nog niet aan toe.

Ik heb nog wat fotos gevonden van vorige keer, o.a. toen ik met Babu (mijn assistent) ben gaan eten in een lokaal restaurant. Uw voedsel wordt daar geserveerd op een bananenblad en ge moogt het met uw handen opeten. Het was niet slecht en ik heb er geen diarree van gehad.

Aangekomen!

Hallo,

Ik ben aangekomen en het eerste wat mijn baas zei was dat ik precies wat was aangekomen.
Laten we beginnen bij zondagavond. We zijn fijn iets gaan drinken in de Blokhut en der was veel volk, o.a. Wim Vandevenne die voor de gelegenheid speciaal naar Leuven was gekomen en op kot eerst nog een taak heeft afgewerkt, respect daarvoor. De keerzijde van de medaille was echter dat ik op die avond een date had met een leuk meisje dat ik woensdag was tegengekomen op een feestje en die date heb ik moeten afzeggen.

Maandag om 9 uur op kot vertrokken, vlotjes op tijd voor mijn vliegtuig. Op het vliegtuig zat niet veel volk dus ik kon wat extra plaats innemen. Ik heb een uur of 4 geslapen en om 1 uur s nachts kwamen we aan. Het was toen nog 28 graden op de luchthaven. Per chance zaten er ook 2 oudere collegas op dezelfde vlucht, dus ik was niet alleen. Na de vlucht het hotel in en tot 10u30 kunnen slapen.
Vandaag hebben we dan de binnenlandse vlucht genomen die helaas meteen doorging deze keer. Geen extra dagje Chennai dus. Ik ben juist in het kamp aangekomen en heb mij geinstalleerd. Het weer is hier wat vochtiger en nog wat warmer geworden dan vorige keer. Het is momenteel 35 graden op de middag. Ze hebben hier overal afdakjes gebouwd. Ik veronderstel dat die dienen om onder te schuilen als het eens ferm gaat regenen.
Ik heb wat Belgisch zwaar bier kunnen meepakken om mijn collegas te verblijden, dat wordt vanavond nog leuk.

Groetjes,
Jan

We zijn niet echt naar de hoeren geweest!

Voor de mensen die dachten dat we het wel gedaan hadden. We zijn dus niet, en ik herhaal, niet naar de hoeren geweest. Der was alleen die gare Brit die perse wilde gaan. Het zal ook nooit gebeuren!

Bij deze is dat opgehelderd.

groetjes

Niks gedaan vandaag en toch betaald

Zo gaat het ondertussen al een ganse week. We hebben bijna niks te doen, maar de momenten waarop we iets te doen hebben zijn niet te voorspellen dus we moeten standby blijven. Ik heb vandaag ff een punt uitgezet, geshopt op ebay en patience gespeeld en daar blijft het bij. Het spannendste dat we gedaan hebben was een kokosnoot plukken (een hele grote, vol water, echt lekker) en schoenveters gaan kopen.
Mijn vorige baas, waar ik wel eens een ruzietje mee had, is terug. We hebben tot nu toe nog geen ruzie gehad. Ik ga proberen dat zo te houden.

Nu gaan we badmingtonnen om de tijd om te krijgen.

groetjes

Cocosnoten plukken

Ik heb nog minder te doen tegenwoordig. Ik ben de standby topographic surveyor en der is niet veel topographic survey te doen. De pijp is getrokken en blijkt wel 30 cm verkeerd te liggen. Dat is niet mijn fout, want ik had gezegd dat ze fout waren, maar dat wilden ze niet horen.
Mijn fulltime bezigheid is dus voor het moment cocosnoten en mangos plukken. We zijn momenteel een weg aan het maken langs een cocosnoot plantage (dat is niet verwonderlijk gezien de helft van het dorp een cocosnoot plantage is) en af en toe steken we per ongeluk onze valstok (waarop de gps-antenne bevestigd is, die wordt uiteraard verwijderd voor deze bezigheid) in de cocosnootboomkruin, waardoor die wel eens een noot durft te verliezen. Deze tijd van het jaar zijn de cocosnoten nog lekker sappig, er zit veel cocosnootmelk in, maar er zit ook vlees aan. Babu heeft ook een mangoboom ontdekt. Daar zijn we ingekropen om een paar mangos te plukken. Ze zijn momenteel nog heel zuur, dus ik heb er niet veel van gegeten.
Op ons kamp staan er ook veel cocosnotenbomen, maar de noten willen er niet echt uitkomen, dus heb ik mijn Leatherman aan de valstok bevestigd en zaag ik ze los. De kwaliteit van de noten is wel minder als die van de plantage.
Mijn baas heeft daar allemaal geen problemen mee, zolang ik maar stil ben en als der iets te doen is paraat sta.
Tussendoor lees ik ook nog wat in mijn baggercursus.
Nog 3 weekjes en ik ben terug.

groetjes,
Jan

niks te doen en toch op kantoor zitten

Vorige week zondag, na een zaterdagavondje in de gaybar ben ik op tijd in bed gekropen, maar ik kan u zeggen, ik ben nog altijd niet terug goed wakker sindsdien.
Ik heb al de hele tijd niet veel te doen, af en toe een stress moment als een of andere uitvoerder (baggerterm voor werfleider) mij ineens nodig heeft voor een werk dat ik niet heb kunnen voorbereiden en dan moet dat natuurlijk binnen het uur gebeuren.
Zo hadden ze mij ineens nodig voor een pijp in zee te trekken. Dat gebeurd met een staalkabel die aan de ene kant aan de pijp wordt bevestigd en aan de andere kant door een ponton loopt en op een schip met winch bevestigd is om te trekken.
Mijn taak was kijken of dat ponton op de juiste lijn bleef. Ik stel mij dus op op het center van de pijp en dat ponton bleek 2 meter uit de richting te liggen. Ik meld dat aan de uitvoerder en die begint te flippen. Hij ging af op de navigatie aan boord en die gaf iets anders aan. Ze hebben dan gewoon doorgedaan en niet meer naar mij geluisterd. De volgende keer heb ik mij gewoon opgesteld zodat het ponton perfect juist stond volgens mijn theodoliet en toen was iedereen tevreden en dat ga ik zo houden. Mijn taak is vanaf nu aanwezig zijn, kijken en zeggen dat het goed is.
Mijn ander klusje is op een stalen I-profiel kruipen dat boven het water hangt en daar een markering op aanbrengen om de richting van het profiel aan te duiden. Als beveiliging dragen we een zwemvest zodat we niet verzuipen als we vallen. Babu lag er al ne keer bijna van, ik kon hem nog tegenhouden gelukkig.
Ik ben van al dat in de zon staan ferm verbrand in mijn nek. Op het moment zelf had ik niet door dat die zon zo fel was, maar 's avonds was het wel duidelijk. Ik loop nu al 3 dagen als een kreeftje rond. Ik heb uit mijn fout geleerd, ik smeer vanaf nu altijd zonnecreme.
Momenteel heb ik weer niet veel te doen, ik denk dat ik eens de krant ga lezen en wat dutten.

groetjes,

Jan

in da club

We zijn zaterdagavond met 12 man naar een club in Kakinada gegaan. Dat was op een uurtje rijden van ons kamp. Onderweg hebben we wat pinten gedronken en toen we aankwamen was iedereen al goed in de stemming.
Eens aangekomen in Kakinada, we stappen uit in een te menens gore straat met een hoop vuilnis, koeien en varkens. Het voordeel was dat ge daar overal mocht urineren.
We gingen de club binnen en die zag er wel OK uit, laserlampkes een stijlvol interieur en westerse muziek. Het enige wat ons meteen opviel, was dat daar geen vrouw te bespeuren was. Dus, wij vragen aan de barman, "where are all the women". Bleek dat het een man only club was, niet te verwarren met een gay bar, maar de verwarring was toch groot. Blijkbaar mogen vrouwen in India en in het bijzonder in de achterlijke staat waar wij zitten savonds niet buitenkomen. Je zou denken dat zo'n club geen volk trekt, maar naarmate de avond vorderde kwam daar steeds meer manvolk binnen. Die kerels begonnen daar met elkaar te dansen en zo, lelijk om te zien, maar blijkbaar is dat normaal in India.
We zijn het daar wat vroeger afgestapt in de hoop alsnog een club te vinden met vrouwen, maar zonder succes.
Gelukkig wist een of andere gare brit een bordeel zijn. Wat er toen gebeurd is, mag ik niet doorvertellen.

groetjes,

Jan

vrijdag 08/02

Woensdag ben ik gaan surveyen met de Sri Gayatri. De schipper had zodanig veel gezopen dat hij niet meer op een lijn kon varen. Hij stonk 's ochtends ook uren in de wind. Mijn dagtaak bestond er dus uit heel de tijd te zeggen "please stay on the line, watch out with the shallow area, don't make gaps", heel vermoeiend. Gelukkig is de stroom uitgevallen, er was een kabel van 1.5 carree doorgesmolten omdat de airco te veel stroom trok. Blijkbaar is er geen zekering in die boot. Ze hebben die kabel dan een stuk ingekort en met wat plakband het zootje terug aan elkaar geplakt. Het zag er allemaal heel professioneel uit, maar ik heb toch vriendelijk gevraagd om een elektrieker te laten langskomen. Die is 's avonds langsgekomen en heeft alles netjes hersteld.
Diezelfde dag heb ik een vulling van mijn tand kwijtgespeeld. Het deed niet echt pijn, maar ik ben donderdagochtend toch maar naar de tandarts gegaan.
Donderdagochtend vertrokken naar de tandarts. Blijkbaar was er onderweg een festival (religieus feestje) aan de gang, waardoor we niet fatsoenlijk door konden met de auto, waardoor we een halfuur te laat waren bij de tandarts. Die heeft ons dan nog 3 kwartier laten wachten en toen was ik aan de beurt. In zijn kabinet staan 5 stoelen, met telkens een tussenschot. De tandarts komt even boren, geeft u wat water om uw mond te spoelen en gaat ondertussen bij de volgende boren. Verdoving heb ik niet genomen, want iedereen werd met dezelfde spuit bediend. Ze hebben wel al het gerief voor mijn ogen gekuist met een product uit een flesje waar in het groot Poison op stond, achteraf heeft hij mijn vulling er zelfs mee ontsmet. Goed spoelen met water en niet slikken. Blijkbaar had ik nog een ander gat in mijn tand en dat heeft hij meteen ook uitgeboord en dichtgeplakt. Ik had hem vriendelijk gevraagd om geen 2 tanden aan elkaar te plakken, zodat ik nog kon flossen. Hij had mij verzekerd dat hij er rekening mee ging houden (Allright, no problem sir). Ik ben flosdraad gaan kopen om het te testen en ben dan teruggegaan om te reklameren. Uiteindelijk heeft hij het in orde gebracht. Ik zag hem nog net voor ik wegging de boor die hij voor mij gebruikte, zonder poetsen voor de volgende te gebruiken.
Die namiddag ben ik nog wat gaan peilen met de Sri Gayatri.
Vandaag moet ik niet het water op. De grote baas is hier en hij is een praatje met mij komen slaan. Ik heb eens goed gereclameerd over Lorentz, de vorige chief surveyor. Bleek dat hij hetzelfde over mij gedaan heeft en ik had het niet anders verwacht. Voor de rest van de dag ga ik wat processen.

groetjes,

Jan

fotos

Ik heb wat fotos getrokken van mijn tochtje naar het dorp gisteren.

Vrouwen in de bouw, artisenale oeverbescherming, indian megastore, indische afvalverwerking, openbaar toilet (voor de durvers)

dinsdag vrijaf

Zoals voorspeld heb ik zondag gewonnen met bingo, een webcam. Ik had hetzelfde kaartje als een of andere fillipijnse bodybuilder die aan boord van een of ander schip werkt. Gezien bij een dubbele bingo de prijs verloot wordt adhv armworstelen maakte ik niet echt kans. Gelukkig hebben we 2 keer gewonnen en was die kerel zo vriendelijk om de 2e prijs aan mij te schenken. Eigenlijk had ik al een webcam en deze was niet zo goed, maar gezien de situatie kon ik hem moeilijk weigeren.
Maandag heb ik de verantwoordelijkheid gekregen over 2 surveyboten. De Sri Gayatri en de GeoAqua. Op beide boten zat crew die niet te veel engels verstond dus ik heb ferm afgezien. Doch het was een succesvolle dag, ik heb goed gemeten en de baas was content.
Vandaag (dinsdag 5 februari) heb ik vrijaf gekregen. Dat kwam goed uit want ik was ongeveer op het einde van mij krachten. 's Avonds ben ik tot 11 uur opgebleven, dat is uitzonderlijk laat, om Trippel X te kijken op TV. 's Ochtends heb ik uitgeslapen tot 9 uur en ben ik naar het dorp gewandeld. In de namiddag ben ik naar Kakinade geweest, de dichtsbijzijnde "stad". Ik heb daar zwaar soeveniers geshopt en ben ff op het strand gaan wandelen in de hoop er bikini chicks aan te treffen, het weer leek ideaal maar de plaatselijke gewoonten zaten niet mee. Ze gaan liever met alles aan het water in, ik veronderstel dat dan ineens de kleren ook gewassen zijn.
Dat brengt me bij het nu. Ik ga dadelijk iets eten en dan nog wat sporten.

Slu.

zondag 3 januari

Dag beste lezers,

Ik heb een woelige week achter de rug. Na een paar probleempjes met de wifi connectie van de boot en de configuratie van de multibeam echosounder, was ik een beetje uit de gratie van mijn baas gevallen.
We waren al een paar dagen aan het kloten met de wifi connectie, er zat blijkbaar een of andere storing op het netwerk. Er waren al netwerkspecialisten uit belgie aan het werk gezet om ons probleem op te lossen. Donderdag werkte het spel helemaal niet en daarom kwam een collega van mij de boel inspecteren. Toen bleek dat de schakelaar van de verdeelstekker waarop het wifibakske op aangesloten is op off stond, waardoor het uiteraard niet werkte. Ik had dat eigenlijk moeten zien en er werd mij verweten dat ik nen hoop extra werk had veroorzaakt. Dat klopt natuurlijk niet helemaal, want op een zender die uit staat, kan je geen storing hebben.
Later die dag ben ik op de trackball voor de bediening van de multibeam echosounder gaan zitten, waardoor er enkele instellingen veranderden en ik wist niet wat de originele waren, dus heb ik weer eens de hulp van mijn collega moeten inroepen.
Voor mijn baas was de maat een beetje vol, sinds vrijdag ben ik gedegradeerd naar surveyor op een lokale boot waar ze een multibeam echosounder op gelast hebben. Daar zitten 9 indiers op die amper engels kunnen, wat het moeilijk maakt om uit te leggen dat ze nu toch wel echt naar bakboord moeten omdat we anders de grond gaan raken. Heel vermoeiend, ik ben al 2 dagen doodop 's avonds.
Maar omdat ik dat zo goed doe, ben ik weer een beetje aan het klimmen in de achting van mijn baas, hij heeft vandaag zelfs gezegd dat ik goed gewerkt heb, dat is nooit eerder gebeurd.
Kortom, ik ben goed bezig.
Vavond bingo, ik zal waarschijnlijk wel weer iets winnen en morgen mag ik met ons kleinste bootje een beetje ronddobberen.
Ik ga een pintje drinken.

Tot de volgende.

enkele fotos

navond iedereen,
Der is niet veel gebeurd sinds donderdag, maar ik heb een paar fotos getrokken van nen zeeschildpad en 'The Godavari Riverside Residency' (oftewel ons containerkamp).

u ziet in volgorde: mijn container aan de buitenkant, mijn badkamertje, mijn slaapkamertje (with minibar = frigo), het volleybalveld, het surveykantoor (u ziet mijn baas Mick), onze trouwe indische helper Babu, het kantorencomplex, Main Road at the Godavari Riverside Residency, onze ambulance

Tegenslag

Beste lezers,

Ik denk dat het sinds maandag geleden is dat ik nog iets heb geschreven, dus ff overlopen.

Dinsdag ben ik wat gaan meten met de surveyvessel, niet veel speciaals.

Woensdag is een nieuwe schipper (Roger) van onze surveyboot Andrew komen vervangen, wat spijtig is want Andrew was a nice lad en Roger is a fuckin' asshole. Bovendien kan Roger niet fatsoenlijk op een lijntje varen wat maakt dat we dubbel zo lang bezig zijn. Maar goed, we gingen er het beste van maken.
Die dag gingen we zoals we al zo dikwijls hadden gedaan Kilometer punt 10 tot 12 inmeten. Dat is een tamelijk ondiep gebied en vereist dus bijzondere voorzichtigheid. De vorige dagen was het goed gegaan, maar u hoort het al komen, deze keer dus niet. George was aan het stuur en ging een bocht maken om langs een ondiep gedeelte af te varen om wat extra puntjes in te meten. Ipv der langs af te varen heeft George precies meer goesting om der recht in te varen. Ik zie de dieptes op mijn computerscherm verschijnen: 1.5m, 1.2m, 0.8m, ... ik roep nog stop maar 0.1m verschijnt en ineens lopen we tegen de grond aan, niet met de boot maar met de Echosounder (het meetinstrument ter waarde van 200000 euro).
Ik ga hier ff nen 'cliffhanger' laten zodat ge de saaie dingen ook leest, ik zal dadelijk verdergaan over de echosounder.
Kampbaas Swappan heeft een beachvolleybal veldje aangelegd met baggerzand. Dinsdag hebben we wat gevolleybald met de indiers, maar wij hadden een paar grote Nederlanders in het team wat de match minder spannend maakte.
Goed, we hebben die echosounder terug naar boven gehaald en toen bleek dat alleen de paal gebroken was en daar hadden we nog ne reserve van liggen. Die hebben we der op gemonteerd en donderdag namiddag waren we terug aan het meten. Ik heb dus een half dagske vrij gehad en kan nu altijd als excuus gebruiken dat het gebied dat we moesten meten niet diep genoeg was, eind goed al goed.

Vandaag is er precies een lange vergadering bezig (mijn baas moet daar aanwezig zijn), t is nu half negen en ik heb nog niet meer gedaan dan wat gepruld op internet.

Goed, ik heb hier net ene bon gekregen voor een paar tubes vet, die moet ik nu aan de knappe secretaresse van de finance geven. Ik ben der maar eens van door.

groetjes,

jan

Een dagje op de boot

Dag lieve lezers,



Ff beschrijven wat er sinds donderdag gebeurd is.

Vrijdag ben ik aan het werk kunnen gaan. Mijn nieuwe taak is hydrografische metingen uitvoeren. Het komt er op neer dat ik 's ochtends op een bootje stap (de Marineco India), de hele dag naar een computerscherm kijk en bijstuur indien nodig. Dit klinkt saai en dat is het ook. Op het einde van de dag ben ik volledig stijf van op een oncomfortabele bank te zitten. Normaal gezien moet ik dat de rest van mijn verblijf hier doen (nog 2 maanden dus).

Zaterdag nog een beetje van hetzelfde en zondag ook. Kortom, 't is nog niet te plezant geweest.

Er zijn wel een paar leuke dingen aan het meten. 's Ochtends ben je eerst een klein uur op weg met de boot, dan kan je nog een beetje slapen of ontbijten en bij het terugkeren kan je wat zonnen op het dek. 's Middags eten we een maaltijd die we op een baggerschip gaan halen (momenteel is dat de Vlaanderen XX), het eten van op de baggerschepen is altijd super lekker in tegenstelling tot wat ze in het kamp soms durven te serveren.

Rond een uur of 3 in de namiddag komen de vissers van het dorp dan de rivier op en dat geeft best een indrukwekkend beeld. Vanaf de horizon zie je ze afkomen en ze blijven komen, het moeten er zeker honderd zijn. Sommigen gaan richting zee, andere zoeken een plaatsje op de rivier. Tegen half 4 kan je bijna niet meer door omdat ze overal hun visnetten uitgegooid hebben.

Gisteren (zondag) heb ik gebingoed en gewonnen. Deze keer een witte blinkende vrouwen zonnebril met 'diamantjes'. Ik heb daar nog voor moeten armworstelen ook, ik heb het moeten afleggen tegen de Camp Boss (de baas van ons containers) met armworstelen. Het was een competitie van 3 en hij had juist met rechts moeten armworstelen, daardoor had ik ingestemd met een linkshandig gevecht. Achteraf bleek dat hij linkshandig was, bovendien speelde hij niet volledig zuiver. Ik kon een gsm gewonnen hebben, maar van de andere kant ben ik blij dat ik geen kitscherig zeilbootje met ingewerkte klok heb gewonnen. De budgetten voor de bingo zijn een beetje teruggeschroefd en dat kon je er aan zien, maar het was niettemin ambiance en vooral lachen met de lelijke prijzen.

Voor het moment weet mijn baas niet wat hem mij kan laten doen, 't is een rustige periode, er is maar een baggerschip, en ik vind dat niet echt erg.

Ik denk dat ik dadelijk nog wat in het zonnetje ga zitten, 't is momenteel 32 graden, ik hoop dat het niet te koud is in Belgie.



Groetjes,

jan



Ik zal ook nog eens wat fotos derop zetten, de kwaliteit is niet fantastisch, maar het geeft toch een beetje een beeld.
In volgorde: vissers die hun netten uitleggen, vissers die richting zee varen, vakantiefoto, my mates bloody Georges en fucking Andrew on the damned survey vessel (het zijn Schotten en het enige wat ik van hun engels versta is fuck en shite).