dag lieve lezers,
De voorbije week is vrij rustig geweest. ik heb mijn tekening van de woestijn afgewerkt en een handleiding voor GPS geschreven.
Der is ook een nieuwe surveyor aangekomen. Nils, blijkbaar het exlief van sara geers, een vriendin van katrien allaert. met katrien zat ik in mijn eerste jaar in gent samen op kot en ze is het exlief van mijn goede vriend tristan lagae. Sara is trouwens ook een goede vriendin van mijn goede vriend wannes dermauw. dat schept al meteen een band.
Bovendien is der nen nieuwe bij de uitvoering. Rogier, Eva Boelen heeft daar mee op kot gezeten en dat is de broer van Steven Knuts, de man van mijn nicht Els. Dat is dus zo goed als familie.
Zondag heb ik een ganse halve dag vrij gekregen. Ik ben met een paar collega's naar een strandje in Kakinada geweest. De zee was ruw en het zalig om u met de golven te laten meeslepen. Natuurlijk hadden we ook wat pintjes mee om in de zon op het strand te drinken.
Die zondagavond was het Bingo avond en ik heb 3 keer gewonnen, maar ge krijgt maar 1 keer een prijs. Soit ik heb een schoon horlogeke gewonnen, das mooi meegenomen.
Vandaag is het snikheet en ik heb juist mijn collegas aan het werk gezet om een rotsopslagplaats op te meten, zelf zit ik veilig en wel terug in een geairconditioneerde ruimte.
Ik ga eens iets eten denk ik.
groetjes
Jan
maandag 19 november 2007
woensdag 14 november 2007
week 5
Zondag heb ik gewonnen met de Bingo. Ik had samen met nen indier alle cijfers van de eerst rij en daarom moesten we armworstelen. Die indier was ne meter 50 groot en had stekke-armkes, dus je zou denk dat ik gemakkelijk kon winnen, maar die kerel gooide heel zen gewicht in de strijd dus het heeft wel ff geduurd. Uiteindelijk, nadat hij alles van tafel had geduwd, is hij gediskwalificeerd wegens foute techniek.
Maandag ben ik terug de woestijn in getrokken. Ik vraag me nu af hoe lang Jezus in de woestijn heeft gezeten, want volgens mij kom ik in de buurt.
Dinsdag en woensdag de vergaarde data verwerken. Ik ben zot aan't worden van de hele dag in de bureau onder de airco op mijn stoel te zitten prullen met hun home-made rotzooi software, maar voor de rest stel ik het goed.
Vandaag is der nen nieuwe gekomen, Nils, ook onervaren. Toffe kerel van een jaar of 24, dus dat klikt wel. Uit westvlaanderen, dus ik begrijp hem.
Brecht a. wreef het er mij juist nog eens in dat het zaterdag Jack and John is, ik heb een beetje spijt dat ik er niet bij kan zijn.
groetjes,
Maandag ben ik terug de woestijn in getrokken. Ik vraag me nu af hoe lang Jezus in de woestijn heeft gezeten, want volgens mij kom ik in de buurt.
Dinsdag en woensdag de vergaarde data verwerken. Ik ben zot aan't worden van de hele dag in de bureau onder de airco op mijn stoel te zitten prullen met hun home-made rotzooi software, maar voor de rest stel ik het goed.
Vandaag is der nen nieuwe gekomen, Nils, ook onervaren. Toffe kerel van een jaar of 24, dus dat klikt wel. Uit westvlaanderen, dus ik begrijp hem.
Brecht a. wreef het er mij juist nog eens in dat het zaterdag Jack and John is, ik heb een beetje spijt dat ik er niet bij kan zijn.
groetjes,
donderdag 8 november 2007
Week 4: we zijn bijna terug thuis
Beste lezers,
Ik heb mijn weblog de laatste dagen niet echt goed onderhouden, bij deze een inhaalmanoeuvre.
De week begon op zondagavond, bingo-avond. Helaas niks gewonnen deze keer. Om dat te compenseren heb ik die avond eens stevig gezopen met een paar collega's en we zijn tot 23u00 in de bar gebleven, een zware avond dus.
Ik denk dat ik jullie nog niet heb ingelicht over de zaterdag en zondag van vorige week. Die zaterdag heb ik de hele dag aan mijn computer gezeten om met de home-made software te prullen, ik begin het onder de knie te krijgen.
De zondag daarentegen vertrokken we, ik en mijn koelie Babu, 's ochtends gepakt en gezakt met 2 GPS ontvangers en een ruime voorraad water. We zouden namelijk de hele dag gaan meten op de "Sandfill". Dit is een opgespoten eiland in het midden van de delta van de rivier, met niks dan zand, een soort kunstmatige woestijn. Dit deden we door een bepaalde breedtegraad te volgen op de GPS ontvanger en dan om de 20 meter een punt in te meten. Dat gaat als volgt: ge zoekt uw breedtegraad, ge begint aan het strand en dan loopt ge 1,2,3,...,23 passen ge kijkt ne keer of ge goed zit en ge drukt op het knopke om weer 23 passen te zetten ... tegen de middag hebt ge 24 passen nodig om 20 meter af te leggen en tegen de avond 26. Ondertussen staat de zon pal op u - we hadden ons als arabieren ingeduffeld ter bescherming - en loopt een vertegenwoordiger van de klant - een grappig klein Indisch manneke van 58 - met u mee om vragen te stellen en wat coordinaten op te schrijven ter controle. Op die wijze moesten we lijntjes van 1.5 kilometer over een breedte van 1000 lopen. dat zijn zo'n kleine 4000 punten. Als alles meezit fix je dat op een dag of 4 met 2 personen.
Helaas viel niet alles mee. De GPS ontvangst was soms voor langer dan een uur vreselijk slecht en op sommige plaatsen konden we geen radiosignaal ontvangen. Dit radiosignaal is essentieel voor een nauwkeurige positionering, hoe dat allemaal werkt moet ge maar eens opzoeken op wikipedia.
Af en toe eens wachten op de GPS is niet zo erg, tenzij je op een gebied zit dat je moet opmeten voor het hoogtij. Ik ben ondertussen al 3 keer gaan meten om dat stuk te hebben dat getijdegevoelig is en ik mag morgen nog eens teruggaan. 2 keer kon ik niet meten wegens slechte ontvangst en gisteren heb ik in een verkeerd coordinatenstelsel gemeten. Vandaag heb ik geprobeerd die fout softwarematig te corrigeren, tevergeefs.
Morgen wordt het dus weer een mooie woestijnwandeling. De toezichter van de klant heeft ondertussen al opgegeven, die heeft de derde dag al een halve dag in de container gemaft.
Een pluspunt van dit alles, ik ben ferm bruin geworden. Daar moet ik wel mee oppassen want als ik nog bruiner wordt, zullen ze mij misschien niet meer als blanke erkennen.
Een prettige avond nog.
Ik heb mijn weblog de laatste dagen niet echt goed onderhouden, bij deze een inhaalmanoeuvre.
De week begon op zondagavond, bingo-avond. Helaas niks gewonnen deze keer. Om dat te compenseren heb ik die avond eens stevig gezopen met een paar collega's en we zijn tot 23u00 in de bar gebleven, een zware avond dus.
Ik denk dat ik jullie nog niet heb ingelicht over de zaterdag en zondag van vorige week. Die zaterdag heb ik de hele dag aan mijn computer gezeten om met de home-made software te prullen, ik begin het onder de knie te krijgen.
De zondag daarentegen vertrokken we, ik en mijn koelie Babu, 's ochtends gepakt en gezakt met 2 GPS ontvangers en een ruime voorraad water. We zouden namelijk de hele dag gaan meten op de "Sandfill". Dit is een opgespoten eiland in het midden van de delta van de rivier, met niks dan zand, een soort kunstmatige woestijn. Dit deden we door een bepaalde breedtegraad te volgen op de GPS ontvanger en dan om de 20 meter een punt in te meten. Dat gaat als volgt: ge zoekt uw breedtegraad, ge begint aan het strand en dan loopt ge 1,2,3,...,23 passen ge kijkt ne keer of ge goed zit en ge drukt op het knopke om weer 23 passen te zetten ... tegen de middag hebt ge 24 passen nodig om 20 meter af te leggen en tegen de avond 26. Ondertussen staat de zon pal op u - we hadden ons als arabieren ingeduffeld ter bescherming - en loopt een vertegenwoordiger van de klant - een grappig klein Indisch manneke van 58 - met u mee om vragen te stellen en wat coordinaten op te schrijven ter controle. Op die wijze moesten we lijntjes van 1.5 kilometer over een breedte van 1000 lopen. dat zijn zo'n kleine 4000 punten. Als alles meezit fix je dat op een dag of 4 met 2 personen.
Helaas viel niet alles mee. De GPS ontvangst was soms voor langer dan een uur vreselijk slecht en op sommige plaatsen konden we geen radiosignaal ontvangen. Dit radiosignaal is essentieel voor een nauwkeurige positionering, hoe dat allemaal werkt moet ge maar eens opzoeken op wikipedia.
Af en toe eens wachten op de GPS is niet zo erg, tenzij je op een gebied zit dat je moet opmeten voor het hoogtij. Ik ben ondertussen al 3 keer gaan meten om dat stuk te hebben dat getijdegevoelig is en ik mag morgen nog eens teruggaan. 2 keer kon ik niet meten wegens slechte ontvangst en gisteren heb ik in een verkeerd coordinatenstelsel gemeten. Vandaag heb ik geprobeerd die fout softwarematig te corrigeren, tevergeefs.
Morgen wordt het dus weer een mooie woestijnwandeling. De toezichter van de klant heeft ondertussen al opgegeven, die heeft de derde dag al een halve dag in de container gemaft.
Een pluspunt van dit alles, ik ben ferm bruin geworden. Daar moet ik wel mee oppassen want als ik nog bruiner wordt, zullen ze mij misschien niet meer als blanke erkennen.
Een prettige avond nog.
donderdag 1 november 2007
fotos
U ziet in volgorde: Baggerschip (cutter) Cyrus, Cruiseschip GeoAqua met passagier, nogmaals het zelfde cruiseschip, vissersbootje, standbeeld van Mahatma Ghandi
Gouden computer Tip
Goedemorgen allemaal,
Ik heb een fantastische tip om je computer echt goed te resetten.
Normaal zou je gewoon ff de resetknop induwen maar een pientere hollandse knul leerde mij de volgende truk: je moet de voedingskabel uittrekken en dan een paar keer de startknop indrukken, dan is hij echt goed leeg. Dit is misschien niet zo goed voor je computer, dus alleen doen als hij echt goed hangt.
(dit werkt vooral goed bij PC's)
Probeer het eens thuis en je zal overtuigd zijn.
Meer handige tips van het hollandse computergenie volgen.
Ik heb een fantastische tip om je computer echt goed te resetten.
Normaal zou je gewoon ff de resetknop induwen maar een pientere hollandse knul leerde mij de volgende truk: je moet de voedingskabel uittrekken en dan een paar keer de startknop indrukken, dan is hij echt goed leeg. Dit is misschien niet zo goed voor je computer, dus alleen doen als hij echt goed hangt.
(dit werkt vooral goed bij PC's)
Probeer het eens thuis en je zal overtuigd zijn.
Meer handige tips van het hollandse computergenie volgen.
Verslag week 3
Goede avond samen,
Eerst en vooral wil iedereen die gemailed of gereageerd heeft bedanken.
Gebeurtenissen van deze week:
Zondagavond hebben we bingo gespeeld, ik heb een stom kristallen beeldje gewonnen, met een flikkerend rood/geel/groen lichtje onder, om een hoerekot te maken van mijn container.
Ze zijn al heel de week bezig om onze containers te verankeren zodat ze bij nen tyfoon niet wegwaaiien. Dat betekent dat ze om 6uur 's ochtends langs uw container beginnen en pas om 10uur 's avonds stoppen. Chance dat ik oordopkes bijheb.
Een van mijn collega's is op zondag naar het strand in Kakinada geweest, daar stak iets omhoog uit het zand, toen ze dichter gingen kijken bleek het een menselijke hand te zijn. Ze zijn toen maar doorgegaan. De hand was bruin, dus wij blanken moeten niet bang zijn. Verder verkochten Anu's ijskreem op het strand.
Dinsdag zijn we een GPS-meting gaan doen in de stad Yanam. Eigenlijk is dat niet meer dan een vissersdorp met 100000 inwoners. We moesten daar een paadje langs de grote baan meten. Toen we van de grote baan naar onder liepen bleek dat er een indier gehurkt zat. Ik vond dat wat raar, maar vermoedde niks tot ik met mijn voet in een menselijke drol stond. Die indier was daar blijkbaar rustig aant kakken en hij was duidelijk niet de eerste. Ge kon daar geen voet verzetten of ge stond in de kak. Die indier bleef daar rustig zitten maar wij moesten toevallig een punt hebben dat onder zijn kont lag. Ik dacht, laten we ff wachten, die gaat hier subiet weg, maar dat deed hem dus niet en uiteindelijk heb ik mijn hulpje gestuurd om met de GPS vlak bij die kerel zijn reet te gaan staan en het punt alsnog te meten. De indische kakker bleef daarbij rustig zitten. Toen viel de GPS uit, we hebben daar nog staan kloten, maar niets hielp. We zijn dan maar naar het kantoor gegaan.
Die meting moest natuurlijk verder afgewerkt worden. We zijn de volgende dag teruggekomen. Helaas had het die nacht zwaar geregend en was heel de boel ondergelopen. De meting was nogal dringend dus we zijn dan maar tot aan ons knien in het water gaan staan. 't is uiteindelijk gelukt, eind goed al goed.
Gisteren ben ik naar de tandarts geweest in Kakinada een vissersdorpke met 1000000 inwoners. Het verkeer was daar een komplete chaos. De tandarts viel wel mee, maar poetsen kunnen de indiers niet goed. Zelf bij de tandarts ziet ge dat ze de kleine hoekjes niet proper maken. Het materiaal werd voor mijn ogen gekuist dus dat was wel ok. Een consultatie bij de tandarts kost hier 200 roepies, das nog geen 4 euro. De mensen verdienen hier dan ook maar 8000 roepies per maand. Op het einde van de consultatie schreef de tandarts mij enkele medicijnen voor. Een zachte tandenborstel, tandpasta en mondspoeling (hij wou mij ook nog flosdraad aansmeren). Ik kon dat allemaal kopen in de winkel die toevallig langs de tandartsenpraktijk lag. De tandenborstel heb ik niet gekocht omdat ik al ene had en de mondspoeling en de speciale tandpasta kosten samen 125 roepies, vergeleken met de prijs van de consultatie en het inkomen van een indier leek me dat nogal duur.
Momenteel ben ik de 'kak'-meting al 2 dagen aan't verwerken. 't Gaat niet vooruit omdat we een zelfgemaakt softwarepakket gebruiken en dat is niet echt handig. Uiteindelijk zal het wel lukken.
Een positieve noot: vandaag was er rivierkreeft in het restaurant en die was echt lekker. Blijkbaar wordt die vlak bij het kamp gekweekt, die was dus heel vers.
Groetjes aan iedereen.
Eerst en vooral wil iedereen die gemailed of gereageerd heeft bedanken.
Gebeurtenissen van deze week:
Zondagavond hebben we bingo gespeeld, ik heb een stom kristallen beeldje gewonnen, met een flikkerend rood/geel/groen lichtje onder, om een hoerekot te maken van mijn container.
Ze zijn al heel de week bezig om onze containers te verankeren zodat ze bij nen tyfoon niet wegwaaiien. Dat betekent dat ze om 6uur 's ochtends langs uw container beginnen en pas om 10uur 's avonds stoppen. Chance dat ik oordopkes bijheb.
Een van mijn collega's is op zondag naar het strand in Kakinada geweest, daar stak iets omhoog uit het zand, toen ze dichter gingen kijken bleek het een menselijke hand te zijn. Ze zijn toen maar doorgegaan. De hand was bruin, dus wij blanken moeten niet bang zijn. Verder verkochten Anu's ijskreem op het strand.
Dinsdag zijn we een GPS-meting gaan doen in de stad Yanam. Eigenlijk is dat niet meer dan een vissersdorp met 100000 inwoners. We moesten daar een paadje langs de grote baan meten. Toen we van de grote baan naar onder liepen bleek dat er een indier gehurkt zat. Ik vond dat wat raar, maar vermoedde niks tot ik met mijn voet in een menselijke drol stond. Die indier was daar blijkbaar rustig aant kakken en hij was duidelijk niet de eerste. Ge kon daar geen voet verzetten of ge stond in de kak. Die indier bleef daar rustig zitten maar wij moesten toevallig een punt hebben dat onder zijn kont lag. Ik dacht, laten we ff wachten, die gaat hier subiet weg, maar dat deed hem dus niet en uiteindelijk heb ik mijn hulpje gestuurd om met de GPS vlak bij die kerel zijn reet te gaan staan en het punt alsnog te meten. De indische kakker bleef daarbij rustig zitten. Toen viel de GPS uit, we hebben daar nog staan kloten, maar niets hielp. We zijn dan maar naar het kantoor gegaan.
Die meting moest natuurlijk verder afgewerkt worden. We zijn de volgende dag teruggekomen. Helaas had het die nacht zwaar geregend en was heel de boel ondergelopen. De meting was nogal dringend dus we zijn dan maar tot aan ons knien in het water gaan staan. 't is uiteindelijk gelukt, eind goed al goed.
Gisteren ben ik naar de tandarts geweest in Kakinada een vissersdorpke met 1000000 inwoners. Het verkeer was daar een komplete chaos. De tandarts viel wel mee, maar poetsen kunnen de indiers niet goed. Zelf bij de tandarts ziet ge dat ze de kleine hoekjes niet proper maken. Het materiaal werd voor mijn ogen gekuist dus dat was wel ok. Een consultatie bij de tandarts kost hier 200 roepies, das nog geen 4 euro. De mensen verdienen hier dan ook maar 8000 roepies per maand. Op het einde van de consultatie schreef de tandarts mij enkele medicijnen voor. Een zachte tandenborstel, tandpasta en mondspoeling (hij wou mij ook nog flosdraad aansmeren). Ik kon dat allemaal kopen in de winkel die toevallig langs de tandartsenpraktijk lag. De tandenborstel heb ik niet gekocht omdat ik al ene had en de mondspoeling en de speciale tandpasta kosten samen 125 roepies, vergeleken met de prijs van de consultatie en het inkomen van een indier leek me dat nogal duur.
Momenteel ben ik de 'kak'-meting al 2 dagen aan't verwerken. 't Gaat niet vooruit omdat we een zelfgemaakt softwarepakket gebruiken en dat is niet echt handig. Uiteindelijk zal het wel lukken.
Een positieve noot: vandaag was er rivierkreeft in het restaurant en die was echt lekker. Blijkbaar wordt die vlak bij het kamp gekweekt, die was dus heel vers.
Groetjes aan iedereen.
zondag 28 oktober 2007
week 2
Week 2 is om. De tweede werkzondag van mijn leven is om. Nog 6 te gaan.
De laatste dagen heb ik genoeg werk gehad om heel de dag intensief bezig te zijn. Soms moet ik wel wachten omdat ik niet verder kan wegens te weinig kennis. Ik heb de laatste 3 dagen mijn eigen projectje gehad. Ik moest een onderwater uitgraving coordineren zodat de gewenste dieptes bereikt werden. Vandaag is het werk goedgekeurd door de klant dus die druk is weg. Nu hoop ik volgende week een paar leukere jobkes te krijgen. Ik zou graag nog eens een dagske op de boot zitten.
Verder verlang ik een beetje naar Belgisch bier en voedsel. Wie nen bak Westmalle Trippel hier krijgt, zal eeuwig mijn vriend blijven.
Straks spelen we bingo in de bar, misschien win ik wel iets. Ze verloten onder andere een digitale camera. Vorige week heb ik een ferm glas whiskey mogen drinken wegens een verkeerd nummer weggeschrapt, waardoor ik geen vol blad had.
slu en stuur nog eens een mailke
groetjes
De laatste dagen heb ik genoeg werk gehad om heel de dag intensief bezig te zijn. Soms moet ik wel wachten omdat ik niet verder kan wegens te weinig kennis. Ik heb de laatste 3 dagen mijn eigen projectje gehad. Ik moest een onderwater uitgraving coordineren zodat de gewenste dieptes bereikt werden. Vandaag is het werk goedgekeurd door de klant dus die druk is weg. Nu hoop ik volgende week een paar leukere jobkes te krijgen. Ik zou graag nog eens een dagske op de boot zitten.
Verder verlang ik een beetje naar Belgisch bier en voedsel. Wie nen bak Westmalle Trippel hier krijgt, zal eeuwig mijn vriend blijven.
Straks spelen we bingo in de bar, misschien win ik wel iets. Ze verloten onder andere een digitale camera. Vorige week heb ik een ferm glas whiskey mogen drinken wegens een verkeerd nummer weggeschrapt, waardoor ik geen vol blad had.
slu en stuur nog eens een mailke
groetjes
dinsdag 23 oktober 2007
Dag ach
hello evliebodie,
today we did measulement with boat, it went velly well. but in the aftelnoon we had ploblems with gps not wolk. and after ploblem with gps was solved we had ploblems with paint, no splaypaint and when we had splaypaint, not light type. Then we tlied with nolmal paint but velly difficult. Now tomollow we have to wolk fast so evelything gets allwight.
good evening sils and madams.
today we did measulement with boat, it went velly well. but in the aftelnoon we had ploblems with gps not wolk. and after ploblem with gps was solved we had ploblems with paint, no splaypaint and when we had splaypaint, not light type. Then we tlied with nolmal paint but velly difficult. Now tomollow we have to wolk fast so evelything gets allwight.
good evening sils and madams.
zondag 21 oktober 2007
Dag 7: er zijn blijkbaar 7 dagen in een week
'llo,
vandaag is het mij ter ore gekomen dat het schip waarmee we op dag 4 hebben rondgevaren, gisteren gezonken is. chance dat ik er niet op zat.
vandaag ben ik voor het eerst alleen gaan peilen met de boot. ik zat de ganse dag met 2 indiers op dat bootje, 't was om zot te worden.
we hebben vandaag gemerkt dat de misterieuze verdwijning van de stenen voortsprong uit een foute berekening.
Verder twee foto's van mijn collega en ik met de schipper van onze surveyboot die je op de achtergrond ziet.
groetjes,
jan
zaterdag 20 oktober 2007
Dag 6: er gebeuren 's nachts vreemde dingen
Hallo,
Basketten was leuk gisteren, maar ik had geen sportschoenen mee, waardoor ik een stuk vel ben verloren, niks ergs, maar het loopt niet zo lekker.
Vandaag hebben we het volume van de hoop stenen die we gisteren hebben opgemeten, berekend. De stenen liggen op een site waar voorlopig (althans dat is de bedoeling) alleen maar wordt aangevoerd. Uit onze berekening bleek echter dat de hoeveelheid stenen, sinds de meting van vorige maand, verminderd was met zo'n 7000 kubieke meter. In een maand tijd zijn er dus zowat 500 vrachtwagens weggereden en niemand wist hier iets van. Ik denk dat we hier een goed georganiseerd netwerk van steendieven op het spoor zijn die 's nachts hun snode plannen uitvoeren. Morgen zeker en vast meer hierover.
groetjes uit het zonovergoten india.
Basketten was leuk gisteren, maar ik had geen sportschoenen mee, waardoor ik een stuk vel ben verloren, niks ergs, maar het loopt niet zo lekker.
Vandaag hebben we het volume van de hoop stenen die we gisteren hebben opgemeten, berekend. De stenen liggen op een site waar voorlopig (althans dat is de bedoeling) alleen maar wordt aangevoerd. Uit onze berekening bleek echter dat de hoeveelheid stenen, sinds de meting van vorige maand, verminderd was met zo'n 7000 kubieke meter. In een maand tijd zijn er dus zowat 500 vrachtwagens weggereden en niemand wist hier iets van. Ik denk dat we hier een goed georganiseerd netwerk van steendieven op het spoor zijn die 's nachts hun snode plannen uitvoeren. Morgen zeker en vast meer hierover.
groetjes uit het zonovergoten india.
vrijdag 19 oktober 2007
Dag 5: eindelijk begin ik iets te leren
Dag allemaal,
Rustig dagske vandaag. Ik heb nen hoop stenen opgemeten samen met mijn collega Sofie en onze indische assistent (oftewel koelie) Babu. Daarna hebben we gegeten en hebben we 10 punten opgemeten van een speciaal type dam, ik en mijn koelie, zonder begeleiding, ik heb dat dan met maar een beetje hulp ook verwerkt. Het is nu 19u50 en ik ga eens het volume van die stenen van vanochtend bepalen.
Vanavond gaan we basketballen in het dorp, ik hoop dat het hoewel ik niet kan basketballen toch plezant wordt.
slu
Rustig dagske vandaag. Ik heb nen hoop stenen opgemeten samen met mijn collega Sofie en onze indische assistent (oftewel koelie) Babu. Daarna hebben we gegeten en hebben we 10 punten opgemeten van een speciaal type dam, ik en mijn koelie, zonder begeleiding, ik heb dat dan met maar een beetje hulp ook verwerkt. Het is nu 19u50 en ik ga eens het volume van die stenen van vanochtend bepalen.
Vanavond gaan we basketballen in het dorp, ik hoop dat het hoewel ik niet kan basketballen toch plezant wordt.
slu
donderdag 18 oktober 2007
de eerste lastige dag: dag 4
's ochtends voelde ik al dat deze dag wat minder zou worden. Het bier van gisteren was daar de hoofdoorzaak van. Doch, ik begon de dag vol goede moed.
Na een uur gewacht te hebben op kantoor voor een opdracht, gingen we naar de aanlegsteiger, eerst ff een controle doen van de positie van een schip, bleek dat die mannen op de verkeerde kaart hadden gebaggerd, probleem opgelost.
Dan wachten op een boot die ons op zee zou brengen om daar een paar boten te bezoeken, dat duurde al een half uur. Eens op zee begon ik al wat ziek te worden. Gelukkig waren we rap op een grote baggerboot die niet wo gevoelig is aan de golven. Daar hebben we 2 uur gewacht op een boot die ons verderbracht. Ik ben daar in slaap gevallen in ne zetel terwijl de projectmanager der bij zat. We hebben daar dan gegeten en toen kwam de boot aan.
De zee was ondertussen al wat ruwer geworden en overstappen van de ene boot op de andere liep niet zo gemakkelijk. Eens aan boord kon ik verder misselijk worden. We zijn dan iets verder op een ponton aangekomen waar vanal misliep, maar ik begreep daar niets van dus ik ben in slaap gevallen in ne bureaustoel terwijl de projectmanager der bij stond.
De zee was ondertussen nog wat ruwer geworden. Het overstappen was ondertussen al ferm gevaarlijk geworden door de beweging van de 2 boten tegenover elkaar. Uiteindelijk is een meerpaal op de kleine boot geknoept door de kracht van de golven, maar we zijn veilig thuisgeraakt. Momenteel ben ik nog na aan't draaiien wegens zeeziek. We gaan pinten drinken omdat Jean vertrekt morgen. Salu
Na een uur gewacht te hebben op kantoor voor een opdracht, gingen we naar de aanlegsteiger, eerst ff een controle doen van de positie van een schip, bleek dat die mannen op de verkeerde kaart hadden gebaggerd, probleem opgelost.
Dan wachten op een boot die ons op zee zou brengen om daar een paar boten te bezoeken, dat duurde al een half uur. Eens op zee begon ik al wat ziek te worden. Gelukkig waren we rap op een grote baggerboot die niet wo gevoelig is aan de golven. Daar hebben we 2 uur gewacht op een boot die ons verderbracht. Ik ben daar in slaap gevallen in ne zetel terwijl de projectmanager der bij zat. We hebben daar dan gegeten en toen kwam de boot aan.
De zee was ondertussen al wat ruwer geworden en overstappen van de ene boot op de andere liep niet zo gemakkelijk. Eens aan boord kon ik verder misselijk worden. We zijn dan iets verder op een ponton aangekomen waar vanal misliep, maar ik begreep daar niets van dus ik ben in slaap gevallen in ne bureaustoel terwijl de projectmanager der bij stond.
De zee was ondertussen nog wat ruwer geworden. Het overstappen was ondertussen al ferm gevaarlijk geworden door de beweging van de 2 boten tegenover elkaar. Uiteindelijk is een meerpaal op de kleine boot geknoept door de kracht van de golven, maar we zijn veilig thuisgeraakt. Momenteel ben ik nog na aan't draaiien wegens zeeziek. We gaan pinten drinken omdat Jean vertrekt morgen. Salu
Dagen 1 t.e.m. 3
Het begon 's ochtens om 5u15. Ik stond op om mij klaar te maken voor de taxi die om 5u50 zou komen. Rond 5u50 staan ineens mijn kotgenoten in hun ondergoed in de hal (leuke verassing) om mij uit te wuiven. Ze hadden gehoopt tegen 6u terug in hun bed te liggen, tegen dan zou ik weg zijn, maar de taxi was naar de bosstraat in As gereden. Chance dat joost mij naar het station wou brengen en karel en brecht mij assisteerden met het dragen van mijn bagage. toch nog op tijd voor mijn vlucht van brussel naar frankfurth.
In Frankfurth vlucht naar Chennai genomen. 8u en 30 minuten naast een dikke duitser gezeten in economy class, niet echt naast eerder tegen en die stonk naar een frituur. soit, ik heb het overleefd.
In Chennai (ook gekend als Madras) hebben ze mij gedropt aan het Hilton hotel om 2 uur 's nachts, kort nachtje geslapen en terug naar de luchthaven om een marginaal toestel te nemen naar Rajahmundry. Daar hebben ze mij opgehaald om langs wat kleine wegjes en arme dorpjes naar mijn verblijfplaats te brengen.
De verblijfplaats bleek een containercamp te zijn, ik heb container 103. Sanitair, bed, kast, frigo, tv en dat alles op 20m^2. We moeten oppassen voor muggen, slangen, volksopstanden, tapwater. Voor de rest heb ik die dag kennis gemaakt met mijn collega's. Mick de baas, Nick de kaartenman, Jean de Echosounderspecialist, Renee de navigatieverantwoordelijke (ik vermijd opzettelijk het woord specialist) van Boskalis, Sofie het manusje van alles en de persoon die ik moet opvolgen. We zijn dan eens gaan kijken in het dichtsbijzijnde dorp en daar hadden ze precies nog nooit nen blanke gezien.
Dag 3 hebben we eerst een positie van een schip gecontroleerd, dan zijn we 12 kilometer de zee ingetrokken om boeien in te meten. Het zonnetje scheen en we moesten daar niet veel voor doen, dus dat was vakantie.
's Avonds zijn we pinten gaan drinken, ze waren gratis, maar ik had met plezier betaald voor ne stella, maar het gezelschap was leuk.
In Frankfurth vlucht naar Chennai genomen. 8u en 30 minuten naast een dikke duitser gezeten in economy class, niet echt naast eerder tegen en die stonk naar een frituur. soit, ik heb het overleefd.
In Chennai (ook gekend als Madras) hebben ze mij gedropt aan het Hilton hotel om 2 uur 's nachts, kort nachtje geslapen en terug naar de luchthaven om een marginaal toestel te nemen naar Rajahmundry. Daar hebben ze mij opgehaald om langs wat kleine wegjes en arme dorpjes naar mijn verblijfplaats te brengen.
De verblijfplaats bleek een containercamp te zijn, ik heb container 103. Sanitair, bed, kast, frigo, tv en dat alles op 20m^2. We moeten oppassen voor muggen, slangen, volksopstanden, tapwater. Voor de rest heb ik die dag kennis gemaakt met mijn collega's. Mick de baas, Nick de kaartenman, Jean de Echosounderspecialist, Renee de navigatieverantwoordelijke (ik vermijd opzettelijk het woord specialist) van Boskalis, Sofie het manusje van alles en de persoon die ik moet opvolgen. We zijn dan eens gaan kijken in het dichtsbijzijnde dorp en daar hadden ze precies nog nooit nen blanke gezien.
Dag 3 hebben we eerst een positie van een schip gecontroleerd, dan zijn we 12 kilometer de zee ingetrokken om boeien in te meten. Het zonnetje scheen en we moesten daar niet veel voor doen, dus dat was vakantie.
's Avonds zijn we pinten gaan drinken, ze waren gratis, maar ik had met plezier betaald voor ne stella, maar het gezelschap was leuk.
Abonneren op:
Posts (Atom)