Dag allemaal,
Ik zit dus nog altijd in Nigeria. Ik heb hier nog niet veel uitgestoken. We hebben wat gepruld met ne C-Nav, een precisie GPS met correctie signalen via sateliet. Ze hadden ne versen opgestuurd vanuit Belgie maar die werkte niet. Mijn collega had hem al ingepakt voor verzending toen hij op het idee kwam om hem toch nog eens te testen, bleek dat we langer op het knopke moesten duwen. Van niks doen wordt ne mens lomp.
Ik ben ook eens meegeweest met de trailer suction hopper dredger - hopper in het kort, een grote stofzuiger voor zand - Marieke meegeweest op de Niger river. We gingen om 9 uur 's ochtends vertrekken. Helaas was dat 9 uur Nigeria mean time, zijnde rond elf uur. Hoewel we in de zelfde tijdzone zitten, is 9 uur niet altijd 9 uur. Soit, per chance hadden ze daar nen Humo aan boord die ik nog niet gelezen had. Toen het wachten op de gunboats (speedbootjes uitgerust met machinegeweren ter beveiliging van de boot) gedaan was zijn we vertrokken naar de haven om daar wat te baggeren, na 1 vracht mochten we terug huiswaards keren want de jongens van de gunboats hebbe allemaal kwade vrouwen die niet willen dat ze later dan om 16u00 thuis zijn, want dan is het eten gereed.
Gisteren zijn we een feestje gaan bouwen. Dat was wel leuk, ik ben der nog ferm van aan het nagenieten. Ik heb blijkbaar al een reputatie bij de subsahariaanse meisjes van plezier en die luidt als volgt: ik ben de koppigaard, als ik neen zeg tegen een subsahariaans straatmadeliefje, dan heeft het geen nut om verder te proberen. Dat is ideaal, nu vallen ze mijn niet meer zo lang lastig.
Ik heb nen nieuwe container gekregen. Het licht in de badkamer is er kapot en het stinkt er, maar de zetel is properder en de tv werkt.
Tot zo ver mijn avonturen.
baai.
zaterdag 17 januari 2009
vrijdag 9 januari 2009
Mijn eerste dag in Nigeria
Dag beste lezers,
Ik ben donderdagochtend in Zaventem vertrokken, richting Frankfurth, met grote vertraging door het slechte weer. Van Frankfurth naar Lagos, nog net op tijd op het vliegtuig kunnen springen. Ik zat voor een dikke sub-sahariaanse die haar kind van tijd wilde zogen. Omdat die sub-sahariaan zo dik was, moest ik dan mijn zetel vooruit zetten omdat ze anders haar sub-saharianen jong niet op haar schoot kon leggen. Nu ja, ik heb het overleefd.
In Lagos bleven we overnachten in een appartementje van DEME en 's ochtends vlogen we dan met een soort sportvliegtuigje naar Bonny.
Mijn container is zowat dezelfde als in India, alleen groter en ouder. Het kamp is omheind en aan de ingang staan der guards met een geweer en ge moet u legitimeren met een paske.
De kantoren zien er niet uit. We zitten in versleten containers met een golfplaten dakske boven.
Vrijdag zijn we meteen naar een feestje gegaan in een bar. Daar zaten nogal wat subsahariaanse meisjes van plezier die nogal gretig waren. Om mij een beetje te helpen kiezen heeft mijn collega het minst mooie (en echt mooi zijn ze hier niet) subsahariaans meisje van plezier verteld dat ik veel geld had en graag een meisje wou meenemen naar mijn kamer. Dat meisje ben ik niet meer kwijtgeraakt, ze is met mij meegelopen tot aan de auto en ze was vies kwaad toen ik zei dat ik ze niet moest. Mijn collegas verweten mij overdreven vriendelijkheid tegen meisjes van plezier. Die moeten blijkbaar iets brutaler aangepakt worden, volgende keer beter.
's Ochtends ontbijten we op kantoren en 's middags wordt er voor ons gekookt. 's Avonds kunnen we een restauranke doen.
Kortom, der is hier wel wat te doen, meer als in India.
Ik ben donderdagochtend in Zaventem vertrokken, richting Frankfurth, met grote vertraging door het slechte weer. Van Frankfurth naar Lagos, nog net op tijd op het vliegtuig kunnen springen. Ik zat voor een dikke sub-sahariaanse die haar kind van tijd wilde zogen. Omdat die sub-sahariaan zo dik was, moest ik dan mijn zetel vooruit zetten omdat ze anders haar sub-saharianen jong niet op haar schoot kon leggen. Nu ja, ik heb het overleefd.
In Lagos bleven we overnachten in een appartementje van DEME en 's ochtends vlogen we dan met een soort sportvliegtuigje naar Bonny.
Mijn container is zowat dezelfde als in India, alleen groter en ouder. Het kamp is omheind en aan de ingang staan der guards met een geweer en ge moet u legitimeren met een paske.
De kantoren zien er niet uit. We zitten in versleten containers met een golfplaten dakske boven.
Vrijdag zijn we meteen naar een feestje gegaan in een bar. Daar zaten nogal wat subsahariaanse meisjes van plezier die nogal gretig waren. Om mij een beetje te helpen kiezen heeft mijn collega het minst mooie (en echt mooi zijn ze hier niet) subsahariaans meisje van plezier verteld dat ik veel geld had en graag een meisje wou meenemen naar mijn kamer. Dat meisje ben ik niet meer kwijtgeraakt, ze is met mij meegelopen tot aan de auto en ze was vies kwaad toen ik zei dat ik ze niet moest. Mijn collegas verweten mij overdreven vriendelijkheid tegen meisjes van plezier. Die moeten blijkbaar iets brutaler aangepakt worden, volgende keer beter.
's Ochtends ontbijten we op kantoren en 's middags wordt er voor ons gekookt. 's Avonds kunnen we een restauranke doen.
Kortom, der is hier wel wat te doen, meer als in India.
woensdag 29 oktober 2008
In de zon liggen en betaald worden
Dag allemaal,
Der is nog altijd niet veel te beleven hier, maar ik heb een leuk taakje gekregen. Ik moet GPS ontvangers testen. Het GPS toestel moet daarvoor het meeste werk verrichten, ik moet alleen in de zon zitten kijken of hij werkt, terwijl ik Humo lees.
dinsdag 28 oktober 2008
Het begin
Der is hier niet te veel te doen. Ik ben bezig met mijn programmake dat ik gemaakt heb om dwarsdoorsneden van BricsCAD naar PDF te printen af te werken. Hiervoor gebruik ik iText. Daarmee kan ik de PDFkes samenstellen. Interessante boel zal je nu waarschijnlijk denken.
Verder hebben we al wat karaoke gezongen en der zijn ferm wat records gesneuveld.
Ik hou mij ook nog bezig met het proper maken van kabels, computers, backup-UPS'en e.d. om ze te verschepen naar Belgie omdat we bijna klaar zijn.
meer is valt er niet echt te vermelden.
Groetjes,
Jan
Verder hebben we al wat karaoke gezongen en der zijn ferm wat records gesneuveld.
Ik hou mij ook nog bezig met het proper maken van kabels, computers, backup-UPS'en e.d. om ze te verschepen naar Belgie omdat we bijna klaar zijn.
meer is valt er niet echt te vermelden.
Groetjes,
Jan
Reis naar Nepal
Tis al ff geleden, en waarschijnlijk heb ik der u al over gebrieft. Ik ben dus naar Nepal geweest, nu 1.5 maand geleden om te gaan raften en bungie springen. Ik ben daar aangekomen met het vliegtuig, visa on arrival. De taxidriver probeerde mij nog in de zak te zetten, maar ik ben toch in Hotel Potala geraakt (had ik gevonden in de Lonely Planet).
Vriendelijke mensen daar en 3 mooie Britse meisjes. Ik heb dan daar een rafttripje van 2 dagen
gepland, toevallig samen met die Britse meisjes.
Maandag ochtend ondernamen we een busreis van 2 uur. Ik zat langs Lucy, een van de mooie Britse meisjes. Soit, dan hebben we daar 2 uur gewacht tot de raftinstructor kwam opdagen.
Zoals gepland zijn we dan de rivier opgegaan. Helaas waren der 2 zware Canadezen aanwezig (samen met een mooi Canadees meisje) die mij toegang tot de boot met de 3 mooie Britse meisjes verhinderden. Daardoor zat ik op een boot met 2 lelijke Russen, nen Duits en 2 Jappen. De boot met de 3 mooie Britse meisjes is gekapzeisd of gekapzijsd en ik heb Lucy uit het water geholpen.
's Middags kregen we daar een boterham en wat voer uit blik. We hebben dan nog 2 uurkes geraft.
We kwamen moe maar voldaan uit het water, ff afdrogen en dan samen met de 3 mooie Britse meisjes verder naar het kamp waar we bleven slapen. Helaas bleek dat de 3 mooie Britse geen 2 dagen gingen raften en ergens anders naartoe gingen, waardoor een eenzame Belgische jongen achterbleef om bij de raftinginstructor te blijven slapen.
Die man en zijn vrouw waren vriendelijk maar saai. Ik kreeg hun beste plank ter beschikking om te slapen in de stal die zij hun huis noemden. Ze deden hun best, maar hadden niet echt veel. (de fotos hieronder maken dat duidelijk. Hun zoon had zijn poot gebroken tijdens het werk.) Om de tijd te doden heb ik wat bier gedronken tot ik klaar was om te gaan slapen.
De 2e dag zat ik met 5 moffen op een boot en de rivier was niet meer half zo wild als de eerste dag. Doch het zicht bleef adembenemend. Ik miste de 3 Britse meisjes wel een beetje. Op het einde van de dag mocht ik met de moffen mee naar huis in een mooie auto.
's Avonds heb ik weer geslapen in Hotel Potala om de volgende ochtend bij het krieken van de dag te vertrekken om te gaan bungie springen.
De hotelbaas ging samen met mij opstaan om de plaats aan te geven waar ik 's ochtends moest zijn om te vertrekken. Helaas geraakte hij niet uit zijn bed en heb ik 's ochtends in volle paniek een riksja driver vollenbak afgejakkerd in de hoop de bus niet te missen. Dat is gelukt en daarom kreeg die kerel van mij 2 ganse euros toegestopt. Hij was blij als een kind.
Het gezelschap bestond deze keer uit Joden. Achmalachmalach enzo. Geen mooie meisjes, maar het uitzicht op de bergen was weerom adembenemend.
In de bergen zijn we ff vastgeraakt omdat die mottige Nepalezen niet het geduld hebben om te wachten in een rij. Die proberen de rij dan in te halen, de chauffeur die uit de andere richting komt die denkt hetzelfde en dan staan ze ineens tegenover elkaar en niemand kon nog door.
Uiteindelijk zijn we toch aangekomen. Die kloof is ferm diep en ik was wel een beetje nerveus. Omdat ik den diksten was van een ben van 30 man, mocht ik als eerste springen. 't Was ff kicken, maar voor ge het weet is het weer gedaan. Daarna hebben we 4 uur mogen wachten omdat die commercanten nog graag een filmke wilden in elkaar boksen om zo nog 18 euro uit ons zakken te slaan. 't Is ook nog gelukt. We zijn dan toch maar naar huis gereden.
Ik heb nog eens goed gemaft in Hotel Potala, 's Ochtends niet te vroeg opgestaan en tegen de middag terug naar Delhi vertrokken om zo terug te keren naar Belgie.
Fotos:
Vriendelijke mensen daar en 3 mooie Britse meisjes. Ik heb dan daar een rafttripje van 2 dagen
gepland, toevallig samen met die Britse meisjes.
Maandag ochtend ondernamen we een busreis van 2 uur. Ik zat langs Lucy, een van de mooie Britse meisjes. Soit, dan hebben we daar 2 uur gewacht tot de raftinstructor kwam opdagen.
Zoals gepland zijn we dan de rivier opgegaan. Helaas waren der 2 zware Canadezen aanwezig (samen met een mooi Canadees meisje) die mij toegang tot de boot met de 3 mooie Britse meisjes verhinderden. Daardoor zat ik op een boot met 2 lelijke Russen, nen Duits en 2 Jappen. De boot met de 3 mooie Britse meisjes is gekapzeisd of gekapzijsd en ik heb Lucy uit het water geholpen.
's Middags kregen we daar een boterham en wat voer uit blik. We hebben dan nog 2 uurkes geraft.
We kwamen moe maar voldaan uit het water, ff afdrogen en dan samen met de 3 mooie Britse meisjes verder naar het kamp waar we bleven slapen. Helaas bleek dat de 3 mooie Britse geen 2 dagen gingen raften en ergens anders naartoe gingen, waardoor een eenzame Belgische jongen achterbleef om bij de raftinginstructor te blijven slapen.
Die man en zijn vrouw waren vriendelijk maar saai. Ik kreeg hun beste plank ter beschikking om te slapen in de stal die zij hun huis noemden. Ze deden hun best, maar hadden niet echt veel. (de fotos hieronder maken dat duidelijk. Hun zoon had zijn poot gebroken tijdens het werk.) Om de tijd te doden heb ik wat bier gedronken tot ik klaar was om te gaan slapen.
De 2e dag zat ik met 5 moffen op een boot en de rivier was niet meer half zo wild als de eerste dag. Doch het zicht bleef adembenemend. Ik miste de 3 Britse meisjes wel een beetje. Op het einde van de dag mocht ik met de moffen mee naar huis in een mooie auto.
's Avonds heb ik weer geslapen in Hotel Potala om de volgende ochtend bij het krieken van de dag te vertrekken om te gaan bungie springen.
De hotelbaas ging samen met mij opstaan om de plaats aan te geven waar ik 's ochtends moest zijn om te vertrekken. Helaas geraakte hij niet uit zijn bed en heb ik 's ochtends in volle paniek een riksja driver vollenbak afgejakkerd in de hoop de bus niet te missen. Dat is gelukt en daarom kreeg die kerel van mij 2 ganse euros toegestopt. Hij was blij als een kind.
Het gezelschap bestond deze keer uit Joden. Achmalachmalach enzo. Geen mooie meisjes, maar het uitzicht op de bergen was weerom adembenemend.
In de bergen zijn we ff vastgeraakt omdat die mottige Nepalezen niet het geduld hebben om te wachten in een rij. Die proberen de rij dan in te halen, de chauffeur die uit de andere richting komt die denkt hetzelfde en dan staan ze ineens tegenover elkaar en niemand kon nog door.
Uiteindelijk zijn we toch aangekomen. Die kloof is ferm diep en ik was wel een beetje nerveus. Omdat ik den diksten was van een ben van 30 man, mocht ik als eerste springen. 't Was ff kicken, maar voor ge het weet is het weer gedaan. Daarna hebben we 4 uur mogen wachten omdat die commercanten nog graag een filmke wilden in elkaar boksen om zo nog 18 euro uit ons zakken te slaan. 't Is ook nog gelukt. We zijn dan toch maar naar huis gereden.
Ik heb nog eens goed gemaft in Hotel Potala, 's Ochtends niet te vroeg opgestaan en tegen de middag terug naar Delhi vertrokken om zo terug te keren naar Belgie.
Fotos:
woensdag 6 augustus 2008
Indische trouw
Dag beste lezers,
De grote groep trouwe lezers die elke dag naar deze blog surft in de hoop te kunnen genieten van een bericht van mijn laatste avonturen is de laatste 2 maanden nogal ontgoocheld geweest vermoed ik. Het is nogal saai en rustig geweest de laatste tijd, vandaar.
Maar daar is dus verandering in gekomen. We zijn hier nu al 2 weken aan het zuipen op elke gelegenheid omdat we overdag gerust een kater kunnen hebben want we kunnen dankzij de hevige regens en stroming van de rivier overdag toch niet veel doen.
Tis dus al plezant geweest, ik heb 500 Rs gewonnen met pokeren, ik heb 23 dollar verloren aan whisky tijdens het pokeren.
Maar top of the bill, gisteren zijn we naar een indische trouw geweest. Voorzichtig als we zijn, hadden we al wat gedronken op voorhand, de kans was namelijk groot dat er geen bier daar zou zijn. Goed dat we dat gedaan hebben. Zelfs met een paar pinten in de pens was het een saaie bedoeling. Bruid en bruidegom zitten heel de avond onder een soort partytentje dat ze met lelijke roze en groene parels en bloemen hebben versierd en iedereen zit daar rond. In het begin van de avond houden ze een doek tussen de twee, zodat ze elkaar niet kunnen zien. Der worden wat kaarsjes gebrand en ge moogt rijst op hun kop gaan gooien (dat was nog leuk). Dan valt het doek gelijk in blind date, alleen kunnen ze niet meer zeggen dat ze misschien liever iemand anders hebben. Dan gaan ze langs elkaar zitten en wordt het huwelijk ingezegend.
Daarna konden we wat gaan eten. Het eten was lekker, maar om niet het risico te lopen een indisch toilet te moeten gebruiken, heb ik mij niet volledig laten gaan.
Ik had gehoopt dat daarna een fuifke zou losbarsten waarop hopen Indische single vrouwen zouden rondlopen die ineens overvallen werden met het "ik wil ook trouwen"-gevoel. Noppes, ik heb zelfs niet kunnen dansen met de knappe verpleegster. We zijn dan maar naar huis gegaan.
Ik zal der wat fotokes bijzetten.
Zondag is er weer een trouw, deze keer met het knap secretareske van Finance, zonde. Die is van goede komaf, met een beetje geluk hebben ze zelfs geld voor een feestje, misschien zelfs met bier.
Vannochtend zijn mijn collegas Nils en Arif vertrokken, gisteren is den Peter vertrokken, dus tis nu nogal rustig op kantoor. Ik denk dat ik de komende weken gebruik ga maken van die rust om wat meer te slapen.
groetjes,
Jan
dinsdag 22 juli 2008
back to business
dag allemaal,
Blijkbaar heb ik na een maand india geen goesting meer om iets te bloggen, maar we zijn net terug dus ik zal wel af en toe wat schrijven.
mijn vlucht is bijna twee uur te laat vertrokken in brussel en ik kwam pas om 4 uur aan in het hotel. daar heb ik vlug opgezocht wanneer ik de volgende ochtend moest opstaan en heb ik mijn wekker plichtsbewust gezet.
De volgende ochtend werd ik om 12u15 wakkergebeld met de boodschap dat ik om 12u55 de vlieger moest halen. Ik had blijkbaar mijn wekker op mijn gsm ingesteld die nog op central european time stond.
Goed, ik dus uit mijn bed gesprongen en naar onder gekrost, vlug de taxi in en naar de luchthaven, mijn vlucht nog juist gehaald en na een autorit van 2 uur fatsoenlijk aangekomen.
Tis hier precies rustig, morgen mag ik nog eens de boot op, dat is ook eens leuk.
groetjes,
Jan
Blijkbaar heb ik na een maand india geen goesting meer om iets te bloggen, maar we zijn net terug dus ik zal wel af en toe wat schrijven.
mijn vlucht is bijna twee uur te laat vertrokken in brussel en ik kwam pas om 4 uur aan in het hotel. daar heb ik vlug opgezocht wanneer ik de volgende ochtend moest opstaan en heb ik mijn wekker plichtsbewust gezet.
De volgende ochtend werd ik om 12u15 wakkergebeld met de boodschap dat ik om 12u55 de vlieger moest halen. Ik had blijkbaar mijn wekker op mijn gsm ingesteld die nog op central european time stond.
Goed, ik dus uit mijn bed gesprongen en naar onder gekrost, vlug de taxi in en naar de luchthaven, mijn vlucht nog juist gehaald en na een autorit van 2 uur fatsoenlijk aangekomen.
Tis hier precies rustig, morgen mag ik nog eens de boot op, dat is ook eens leuk.
groetjes,
Jan
Abonneren op:
Posts (Atom)