enkele fotos

navond iedereen,
Der is niet veel gebeurd sinds donderdag, maar ik heb een paar fotos getrokken van nen zeeschildpad en 'The Godavari Riverside Residency' (oftewel ons containerkamp).

u ziet in volgorde: mijn container aan de buitenkant, mijn badkamertje, mijn slaapkamertje (with minibar = frigo), het volleybalveld, het surveykantoor (u ziet mijn baas Mick), onze trouwe indische helper Babu, het kantorencomplex, Main Road at the Godavari Riverside Residency, onze ambulance

Tegenslag

Beste lezers,

Ik denk dat het sinds maandag geleden is dat ik nog iets heb geschreven, dus ff overlopen.

Dinsdag ben ik wat gaan meten met de surveyvessel, niet veel speciaals.

Woensdag is een nieuwe schipper (Roger) van onze surveyboot Andrew komen vervangen, wat spijtig is want Andrew was a nice lad en Roger is a fuckin' asshole. Bovendien kan Roger niet fatsoenlijk op een lijntje varen wat maakt dat we dubbel zo lang bezig zijn. Maar goed, we gingen er het beste van maken.
Die dag gingen we zoals we al zo dikwijls hadden gedaan Kilometer punt 10 tot 12 inmeten. Dat is een tamelijk ondiep gebied en vereist dus bijzondere voorzichtigheid. De vorige dagen was het goed gegaan, maar u hoort het al komen, deze keer dus niet. George was aan het stuur en ging een bocht maken om langs een ondiep gedeelte af te varen om wat extra puntjes in te meten. Ipv der langs af te varen heeft George precies meer goesting om der recht in te varen. Ik zie de dieptes op mijn computerscherm verschijnen: 1.5m, 1.2m, 0.8m, ... ik roep nog stop maar 0.1m verschijnt en ineens lopen we tegen de grond aan, niet met de boot maar met de Echosounder (het meetinstrument ter waarde van 200000 euro).
Ik ga hier ff nen 'cliffhanger' laten zodat ge de saaie dingen ook leest, ik zal dadelijk verdergaan over de echosounder.
Kampbaas Swappan heeft een beachvolleybal veldje aangelegd met baggerzand. Dinsdag hebben we wat gevolleybald met de indiers, maar wij hadden een paar grote Nederlanders in het team wat de match minder spannend maakte.
Goed, we hebben die echosounder terug naar boven gehaald en toen bleek dat alleen de paal gebroken was en daar hadden we nog ne reserve van liggen. Die hebben we der op gemonteerd en donderdag namiddag waren we terug aan het meten. Ik heb dus een half dagske vrij gehad en kan nu altijd als excuus gebruiken dat het gebied dat we moesten meten niet diep genoeg was, eind goed al goed.

Vandaag is er precies een lange vergadering bezig (mijn baas moet daar aanwezig zijn), t is nu half negen en ik heb nog niet meer gedaan dan wat gepruld op internet.

Goed, ik heb hier net ene bon gekregen voor een paar tubes vet, die moet ik nu aan de knappe secretaresse van de finance geven. Ik ben der maar eens van door.

groetjes,

jan

Een dagje op de boot

Dag lieve lezers,



Ff beschrijven wat er sinds donderdag gebeurd is.

Vrijdag ben ik aan het werk kunnen gaan. Mijn nieuwe taak is hydrografische metingen uitvoeren. Het komt er op neer dat ik 's ochtends op een bootje stap (de Marineco India), de hele dag naar een computerscherm kijk en bijstuur indien nodig. Dit klinkt saai en dat is het ook. Op het einde van de dag ben ik volledig stijf van op een oncomfortabele bank te zitten. Normaal gezien moet ik dat de rest van mijn verblijf hier doen (nog 2 maanden dus).

Zaterdag nog een beetje van hetzelfde en zondag ook. Kortom, 't is nog niet te plezant geweest.

Er zijn wel een paar leuke dingen aan het meten. 's Ochtends ben je eerst een klein uur op weg met de boot, dan kan je nog een beetje slapen of ontbijten en bij het terugkeren kan je wat zonnen op het dek. 's Middags eten we een maaltijd die we op een baggerschip gaan halen (momenteel is dat de Vlaanderen XX), het eten van op de baggerschepen is altijd super lekker in tegenstelling tot wat ze in het kamp soms durven te serveren.

Rond een uur of 3 in de namiddag komen de vissers van het dorp dan de rivier op en dat geeft best een indrukwekkend beeld. Vanaf de horizon zie je ze afkomen en ze blijven komen, het moeten er zeker honderd zijn. Sommigen gaan richting zee, andere zoeken een plaatsje op de rivier. Tegen half 4 kan je bijna niet meer door omdat ze overal hun visnetten uitgegooid hebben.

Gisteren (zondag) heb ik gebingoed en gewonnen. Deze keer een witte blinkende vrouwen zonnebril met 'diamantjes'. Ik heb daar nog voor moeten armworstelen ook, ik heb het moeten afleggen tegen de Camp Boss (de baas van ons containers) met armworstelen. Het was een competitie van 3 en hij had juist met rechts moeten armworstelen, daardoor had ik ingestemd met een linkshandig gevecht. Achteraf bleek dat hij linkshandig was, bovendien speelde hij niet volledig zuiver. Ik kon een gsm gewonnen hebben, maar van de andere kant ben ik blij dat ik geen kitscherig zeilbootje met ingewerkte klok heb gewonnen. De budgetten voor de bingo zijn een beetje teruggeschroefd en dat kon je er aan zien, maar het was niettemin ambiance en vooral lachen met de lelijke prijzen.

Voor het moment weet mijn baas niet wat hem mij kan laten doen, 't is een rustige periode, er is maar een baggerschip, en ik vind dat niet echt erg.

Ik denk dat ik dadelijk nog wat in het zonnetje ga zitten, 't is momenteel 32 graden, ik hoop dat het niet te koud is in Belgie.



Groetjes,

jan



Ik zal ook nog eens wat fotos derop zetten, de kwaliteit is niet fantastisch, maar het geeft toch een beetje een beeld.
In volgorde: vissers die hun netten uitleggen, vissers die richting zee varen, vakantiefoto, my mates bloody Georges en fucking Andrew on the damned survey vessel (het zijn Schotten en het enige wat ik van hun engels versta is fuck en shite).

Vertrek en aankomst

Beste lezers,

Bij mijn fans wil ik mij excuseren voor het gebrek aan berichten op deze blog. Ik heb het op het einde van mijn vorige periode in india druk gehad en tijdens mijn vakantie heb ik niet veel beleefd waar velen niet van op de hoogte zijn.

Ik ben dus dinsdag voormiddag om 11u30 vertrokken. Op voorhand was mij verteld dat de vlucht om 21u ging vertrekken, dus dat was wel ff stressen. Maar niet voor lang want de mannen van Jet Airways weten hoe ze hun klanten kunnen laten ontspannen. Op het vliegtuig draaiden ze constant meditatiemuziek, de hostessen zagen er goed uit en kwamen al rond met doekskes voor u op te frissen voor het vliegtuig zelfs vertrokken is. Dat was een verbinding die nog niet lang bestond en ik denk dat ze extra hun best deden.

Der zat dan ook nog eens geen kat op die vlucht dus ik kon daar 2 plaatsen innemen en mij vollebak naar achter leggen. Iedereen was voorzien van een LCD schermke waarop we filmkes konden kijken, dus dat was wel allemaal OK.

Om 3 uur 's nachts lokale tijd kwam ik aan in Chennai en werd ik naar de Radisson gebracht. Een heel mooi hotel. De volgende ochtend moest ik een vlucht hebben, maar ik was niet geinformeerd wanneer, ik had ook nog geen ticket. s Ochtends ben ik op tijd opgestaan en heb ik naar de verantwoordelijke voor de reis gebeld, die heeft dan nog vlug alles gefixt. In het restaurant van het hotel kwam ik een collega tegen die blijkbaar al 2 dagen vast zat wegens geanuleerde vlucht. Dat zag er mooi uit.

Wat ik hoopte kwam uit. Onze vlucht werd 2 keer uitgesteld met een halfuur en uiteindelijk, onthaald op groot applaus, geannuleerd. We konden dus nog een dagje in Chennai blijven. Ik heb van die halve dag gebruik gemaakt om een digitale camera te kopen en een korte broek, het eerste zal zorgen voor leuke fotos, het tweede voor grappige (one size fits all). In Chennai is er niks te zien, ik ben dan maar in mijn bed gekropen om wat van mijn jetlag af te raken. Helaas vond mijn collega, die al 2 dagen vastzat het niet meer leuk en is hij alternatieven gaan bedenken voor onze vlucht, waardoor ik vandaag hier zit ipv de Radisson.

De volgende ochtend hebben we het vliegtuig naar Visagpatnam (u mag gerust Visag zeggen) genomen, een stad aan de oostkust, centraal tussen het uiterst noordelijke en het uiterst zuidelijke punt van India. Van daaruit de auto naar de site. Ondanks alles veilig aangekomen en vriendelijk verwelkomd door collegas, bazen en ondergeschikten.

Hieronder zit u in volgorde: Hotel Radisson, de luchthaven van Chennai, een lokaal winkeltje, het kamp van de lokale jeugdbeweging, zo worden in india de kabels aan de mast bevestigd, een blik op Kakinada, een rijstveld.